این فیلم تجربی معماگونه توسط ریموند رولئو نوشته و کارگردانی شده است، که از افکت‌هایی مانند تغییر رنگ و ماسک‌ها برای انتقال درامی در درام رقص استفاده می‌کند. صحنه فیلم یک استیج صوتی است و بازیگران این فیلم، رقصندگانی هستند که بر روی صحنه، میم-بالتی را بر اساس یک افسانه خاص اجرا می‌کنند. افسانه به تصویر کشیده شده و رویدادهای واقعی که بر رقصندگان تأثیر می‌گذارد، موازی هستند. رقصنده اصلی، ایزا (لودمیلا چری‌نا) هنوز زخم‌هایش را بعد از اینکه عشق اولش او را در محراب تنها گذاشت، پرستاری می‌کند. حالا یکی از رقصندگان می‌خواهد رابطه‌اش را با ایزا گسترش دهد - و به زودی بعد از آن، آن فردی که او را رها کرده بود ناگهان دوباره ظاهر می‌شود. تراژدی به سرعت دنبال می‌شود.