فیلمساز آلمانی ماریس آتیلا وتّر پدر ترکی دارد به نام چاهیت کوبک و برای نخستین بار به دیدارش می‌رود در این مستند. او به روستای آناتولی کوبک کوی می‌رود جایی که پدر ۷۲ ساله‌اش با همسرش و دو فرزند دخترش زندگی می‌کند. گروه فیلمبرداری که پیش از او به آنجا رسیده بود با این پدر امیدوار مصاحبه می‌کند و از این می‌پرسد که فرزندش چگونه خواهد شد. اگر پسرم مانند من باشد، قلبی گرم خواهد داشت، اگر مانند مادرش باشد، آینده چندان خوب نیست. ماریس از منظره ترکیه فیلم می‌گیرد و با خانواده تازه پیدا کرده‌اش گفت‌وگو می‌کند؛ همه آنها اشک می‌ریزند. پدر ماریس احساس می‌کند که آن زمان چاره‌ای جز ترک آلمان نداشت و خواهران نیمه‌خواهرش توضیح می‌دهند که چقدر دلتنگ پدر خود بودند زمانی که دور بود. در این میان، نوشته‌هایی از دفتر مادربزرگ ماریس گرلینده با صدای راوی شنیده می‌شود، از زمانی که با چاهیت آشنا شدند، عاشق هم شدند و در نهایت از هم جدا شدند.