در سال ۲۰۰۷، جیلین ویرینگ آگهی ای منتشر کرد – در نشریات، آنلاین، در مراکز شغلی و جاهای دیگر: «دوست دارید در یک فیلم باشید؟ می توانید خود یا یک شخصیت خیالی بازی کنید. با جیلین تماس بگیرید.» از بین صدها پاسخ، هفت نفر از طریق فرآیندی طولانی از آزمون ها، مصاحبه ها و کارگاه ها انتخاب شدند و در خود ساخته به نقش آفرینی پرداختند. از میان این هفت نفر، پنج نفر به ویژه از روشی به نام متد استفاده می کنند تا به memories و انگیزه ها و ترس ها و رویاهای درونی شان برای ایجاد مجموعه ای از تصاویر اجرایی فردی و صحنه های پایانی آن ها که به شکل ویژه ای نشان می دهد که واقعاً در اعماق وجودشان چه کسی هستند – یا در نسخه دیگری از زندگی شان ممکن بود باشند – پرده برداری کنند.