لودویگ گوتمن، یک جراح مغز و اعصاب مشهور آلمانی که در روزهای اولیه جنگ جهانی دوم از آلمان نازی فرار کرد، در سال 1944 در بیمارستان استوک ماندویل در باکینگامشایر انگلستان مشغول به کار می‌شود و شروع به تغییر زندگی بیمارانش می‌کند، سربازان فلج شده‌ای که به فراموشی سپرده شده‌اند و در حال مرگ از بی‌توجهی هستند. یک پیشرفت زمانی به دست می‌آید که دکتر گوتمن ورزش را به برنامه توانبخشی آنها معرفی می‌کند، پیشرفتی که منجر به تأسیس بازی‌های پارالمپیک می‌شود.